• English
  • Italiano
  • Español
  • Français
  • Čeština
  • Deutsch
  • Suomi
  • Nederlands
  • Ελληνικά
  • עברית
  • Norsk Nynorsk
  • Euskara

Πιλοτικές Εφαρμογές

Home/Πιλοτικές Εφαρμογές
Πιλοτικές Εφαρμογές 2017-11-23T13:30:05+00:00

Πιλοτικές Εφαρμογές στη Γεωργία

Τα Μεγάλα Δεδομένα αποτελούν ένα τεχνολογικό επίτευγμα το οποίο ηγείται ολόκληρης της οικονομίας, συμπεριλαμβανομένων των βιομηχανιών χαμηλής τεχνολογίας, όπως η γεωργία, στην οποία εφαρμόζεται υπό την αιγίδα της γεωργίας ακριβείας.
Η τεχνολογία μεγάλων δεδομένων βασίζεται σε γεωγραφικούς χάρτες γεωργικών εκτάσεων, καθώς επίσης και στην παρακολούθηση των δραστηριοτήτων στο αγρόκτημα σε πραγματικό χρόνο, προκειμένου να αυξηθεί η αποτελεσματικότητα χρήσης των πόρων και να μειωθεί η αβεβαιότητα των διαχειριστικών αποφάσεων. Σύμφωνα με τη γεωργία ακριβείας, η απόδοση αυξάνεται κυρίως λόγω της ακριβούς επιλογής και εφαρμογής συγκεκριμένων τύπων και δόσεων γεωργικών στοιχείων (ποικιλίες καλλιεργειών, λιπασμάτων, φυτοφαρμάκων, ζιζανιοκτόνων, νερού άρδευσης) με στόχο τη βέλτιστη ανάπτυξη.
Το Ευρωπαϊκό σύστημα γεωργίας περιλαμβάνει ένα μείγμα τόσο μικρών όσο και μεγάλων εκμεταλλεύσεων. Προκειμένου λοιπόν οι πιλοτικές εφαρμογές του έργου στη γεωργία να μπορέσουν να ανταποκριθούν τόσο σε μικρές όσο και σε μεγαλύτερες γεωργικές εκμεταλλεύσεις, τα γεωργικά δεδομένα που θα χρησιμοποιηθούν σαν είσοδος στο σύστημα ανάλυσης μεγάλων δεδομένων του έργου θα συγκεντρωθούν σε δύο κλίμακες: σε μια πιο ακριβή κλίμακα και σε μια πιο ευρεία κλίμακα. Η ακριβής κλίμακα είναι προσαρμοσμένη και στα δυο μεγέθη γεωργικών εκμεταλλεύσεων, αλλά δίνει ιδιαίτερη έμφαση στις εκμεταλλεύσεις με περισσότερους οικονομικούς πόρους, όπως οι μεγάλες εκμεταλλεύσεις ή τα συστήματα καλλιέργειας με υψηλές καθαρές αποδόσεις ανά εκτάριο γης. Τα δεδομένα της ακριβούς κλίμακας συλλέγονται κυρίως από τους εγγύς αισθητήρες, ενώ τα δεδομένα της ευρείας κλίμακας θα προέρχονται κυρίως από την γεωσκόπηση και θα περιλαμβάνουν γεωργικές πληροφορίες που συλλέγονται με τη χρήση τεχνολογιών τηλεπισκόπησης, γεωτεχνικών τεχνικών, καθώς επίσης και δεδομένα που προέρχονται από γεωργικά μηχανήματα.
Οι πληροφορίες γεωσκόπησης και ακριβούς κλίμακας θα χρησιμοποιηθούν μέσω της ανάλυσης μεγάλων δεδομένων (στο ΠE4) για την παρακολούθηση και την αξιολόγηση της κατάστασης και των αλλαγών στη γεωργία, τόσο στις πιλοτικές εφαρμογές του έργου, αλλά και σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση γενικότερα.

Στη συνέχεια, το σύστημα ανάλυσης μεγάλων δεδομένων θα παρέχει στους διαχειριστές των πιλοτικών εφαρμογών τα εξής πλάνα:
περιγραφικά πλάνα υψηλού εντοπισμού, για καλύτερο και πιο προηγμένο τρόπο παρακολούθησης μιας γεωργικής δραστηριότητας
κανονιστικά πλάνα, με έγκαιρες συστάσεις για τη βελτίωση της λειτουργίας μιας γεωργικής δραστηριότητας, πχ. για τον ρυθμό εφαρμογής των σπόρων, των λιπασμάτων και άλλων γεωργικών στοιχείων , ανάλυση εδάφους, εντοπισμένες μετεωρολογικές αναφορές ή/και αναφορές ασθενειών και επιβλαβών οργανισμών, με βάση τόσο δεδομένα πραγματικού χρόνου, όσο και με βάση ιστορικά δεδομένα
προληπτικά πλάνα, για την -εντοπισμένη- πρόβλεψη μελλοντικών γεγονότων και επιστροφών.

Δομή των πιλοτικών εφαρμογών στη γεωργία

  A. Φυτοκομία ακριβείας συμπεριλαμβανομένων των αμπέλων και των ελιών
A1. Γεωργία ακριβείας σε ελιές, φρούτα, σταφύλια και λαχανικά
A2. Διαχείριση μεγάλων δεδομένων σε οικοσυστήματα θερμοκηπίου

  B. Αγροτική γεωργία ακρίβειας
B1. Δημητριακά και καλλιέργειες βιομάζας
B2. Διαχείριση μηχανημάτων και περιβαλλοντικά ζητήματα

  Γ. Επιδοτήσεις και ασφάλιση
Γ1. Ασφάλιση
Γ2. Υποστήριξη Κοινής Γεωργικής Πολιτικής (ΚΓΠ)

Πιλοτικές Εφαρμογές στην Αλιεία

Σύμφωνα με τον Οργανισμό Τροφίμων και Γεωργίας (Food and Agricultural Organization – FAO), η θαλάσσια αλιεία στον κόσμο επεκτεινόταν συνεχώς, αγγίζοντας μέγιστη παραγωγή 86,4 εκατομμυρίων τόνων το 1996. Έκτοτε όμως, παρουσίασε γενική πτωτική τάση. Η παγκόσμια καταγεγραμμένη παραγωγή ήταν 82,6 εκατομμύρια τόνοι το 2011 και 79,7 εκατομμύρια τόνοι το 2012. Το ποσοστό των αξιολογηθέντων αποθεμάτων που αλιεύθηκαν σε βιολογικά διατηρήσιμο επίπεδο 6, έχει παρουσιάσει μια πτωτική τάση, παρουσιάζοντας μείωση από 90% το 1974 σε 71,2% το 2011.
Σύμφωνα με την Παγκόσμια Τράπεζα και τον Οργανισμό Τροφίμων και Γεωργίας (Food and Agricultural Organization – FAO), η αλιεία είναι ένα παγκόσμιο πλεονέκτημα με χαμηλή απόδοση. Εκτιμάται ότι η παραγωγή της αλιείας θα μπορούσε να αυξηθεί κατά 50 δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως, αν μπορούσε κανείς να επιτύχει καλύτερη διαχείριση και λιγότερη υπερκεφαλαιοποίηση των αλιευτικών στόλων. Αυτό σημαίνει ότι η περαιτέρω ανάπτυξη της «γαλάζιας» οικονομίας θα προκύψει κυρίως από την καλύτερη διαχείριση των θαλάσσιων πόρων, τη μείωση του αλιευτικού κόπου και την αύξηση της αξίας των αλιευθέντων ψαριών..

Οι πιλοτικές εφαρμογές στην αλιεία θα επικεντρωθούν στη μικρή πελαγική αλιεία στον Βόρειο Ατλαντικό Ωκεανό, καθώς επίσης και στην αλιεία του τροπικού τόνου. Οι περιοχές που καλύπτονται από αυτές τις πιλοτικές εφαρμογές έχουν ετήσια παραγωγή αλιείας άνω των 13 εκατομμυρίων τόνων.
Εκτός από την κατανάλωση καυσίμων, το κόστος και ο χρόνος διακοπής της λειτουργίας της αλιείας που σχετίζονται με τη συντήρηση και τη διανομή, είναι σημαντικά τόσο για την οικονομία των πλοίων, όσο και για το περιβάλλον.Αυτές οι πιλοτικές εφαρμογές στόχο έχουν να αναπτύξουν τεχνολογίες για τη βελτίωση της ενεργειακής αποδοτικότητας των αλιευτικών σκαφών και την προληπτική συντήρηση του κινητήρα τους, παρέχοντας υποστήριξη σε επιχειρησιακές επιλογές όπως:

  • Φόρτος σκαφών (Προκειμένου να μειωθεί η αντίσταση του αλιευτικού σκάφους και να μειωθεί η κατανάλωση καυσίμου).
  • Μετεωρολογική δρομολόγηση (Προκειμένου να μειωθεί η κατανάλωση καυσίμων, λαμβάνοντας υπόψη τις καιρικές συνθήκες).
  • Συντήρηση βάσει συνθηκών (Προληπτική συντήρηση βασισμένη σε αισθητήρες στις μηχανές).
  • Βελτιστοποίηση της παραγγελίας συσκευών συγκέντρωσης ιχθύων (Fish Aggregating Devices – FAD).
  • Παροχή πληροφοριών τόσο στο πλήρωμα και όσο και στους ιδιοκτήτες αλιευτικών σκαφών, οι οποίες ωφελούν τον αλιευτικό σχεδιασμό με βάση τα καλύτερα κατάλληλα αλιευτικά πεδία, σε συνδυασμό με τις βέλτιστες κατάλληλες μεθόδους και εργαλεία αλιείας.

Από την άλλη πλευρά, οι πιλοτικές εφαρμογές για την αλιεία:

  • Αποδεικνύουν ότι ο συνδυασμός διαθέσιμων πληροφοριών από υπάρχουσες πηγές, όπως αναφορές αλιευμάτων, ωκεανογραφικές μετρήσεις, προσομοιώσεις ωκεανογραφίας, προσομοιώσεις και παρατηρήσεις αποθεμάτων, μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη βελτίωση της αξιολόγησης των αποθεμάτων ιχθύων και τη διανομή τους. Μέρος αυτών των δεδομένων θα προέρχεται από την γεωσκόπηση, ενώ άλλα θα συλλέγονται χρησιμοποιώντας σκάφη εξοπλισμένα με κατάλληλους αισθητήρες και εργαλεία επικοινωνίας.
  • Παροχή πληροφοριών για την πρόβλεψη της ανάπτυξης διαφόρων τμημάτων της αγοράς, έτσι ώστε η αλιεία να μπορεί να στοχεύει στα πιο αποδοτικά πελαγικά είδη. Ο καταναλωτής θα ενημερώνεται σχετικά με το αποτύπωμα περιβαλλοντικών επιπτώσεων των αλιευτικών προϊόντων, ώστε να μπορεί να λαμβάνει ενημερωμένη απόφαση αγοράς.

Η δομή των πιλοτικών εφαρμογών παρουσιάζεται στον παρακάτω πίνακα:

 A: Άμεσες επιχειρησιακές επιλογές αλιευτικών σκαφών
A1: Άμεσες επιχειρησιακές επιλογές για την ωκεάνια αλιεία τόνου (AZTI)
A2: Άμεσες επιχειρησιακές επιλογές μικρής πελαγικής αλιείας (SINTEF Fishery)

 B: Ταξίδι αλιευτικού σκάφους και σχεδιασμός της αλιείας
B1: Σχεδιασμός της ωκεάνιας αλιείας τόνου (AZTI)
B2: Σχεδιασμός μικρής πελαγικής αλιείας (SINTEF Fishery)

  Γ: Αξία και αειφορία της αλιείας
Γ1: Αξιολογήσεις αποθεμάτων ιχθύων πελαγικής αλιείας (SINTEF Fishery)
Γ2: Μικρές προβλέψεις και ιχνηλασιμότητα για τις πελαγικές αγορές (SINTEF Fishery)

Πιλοτικές Εφαρμογές στη Δασοκομία

Οι δασικές πιλοτικές εφαρμογές θα έχουν ως στόχο:

  • Αυτόματη αναγνώριση της δασικής υγείας καθώς επίσης και βλαβών όπως το χιόνι, οι καταιγίδες (άνεμοι), η ξηρασία, οι βροχές και οι πυρκαγιές από δορυφορικές εικόνες. Παραγωγή επιμέρους χαρτών ανά δασική περιοχή, για λόγους παρακολούθησης.
  • Βελτιστοποίηση των δενδρικών πόρων μέσω του λεπτομερούς χαρακτηρισμού τους χρησιμοποιώντας εργαλεία που περιλαμβάνουν αερομεταφερόμενη σάρωση με λέιζερ (κόμποι, κοψίματα) και «έξυπνη» κατάταξή τους, δηλαδή ποια από αυτά τα δέντρα οδηγούνται σε πριονιστήρια, ποια για πολτοποίηση και παραγωγή χαρτιού, ποια για κλωστοϋφαντουργικά προϊόντα, για βιοκαύσιμα κλπ., προκειμένου να ταιριάξουν την προσφορά με τη ζήτηση.
  • Ολοκληρωμένα εργαλεία αναπτύσσονται και νέα σχέδια διαχείρισης εφαρμόζονται, λαμβάνοντας υπόψη τόσο τα προϊόντα μη-ξυλείας αλλά και τις διατηρούμενες περιοχές, μεγιστοποιώντας συγχρόνως τόσο την παραγωγή ξυλείας όσο και την οικονομική απόδοση. Αυτό αποτελεί βήμα προόδου για τις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες, στις οποίες οι παραδοσιακές μέθοδοι διαχείρισης δασών βασίζονται σε «στατικά» σχέδια διαχείρισης, τα οποία δημιουργήθηκαν στο στάδιο της καλλιέργειας.

Δομή των πιλοτικών εφαρμογών στη δασοκομία

  A. Ηλεκτρονικές Υπηρεσίες πληθοπορισμού (crowdsourcing) πολλαπλών πηγών και δεδομένων
A1. Δικτύωση και διευκόλυνση της κοινής χρήσης δεδομένων
A2. Εργαλεία παρακολούθησης και ελέγχου για τους ιδιοκτήτες των δασών

  B. Δασική Υγεία / τηλεανίχνευση
B1. Έλεγχος για διείσδυση ξένων ειδών – βλαβών – διαχείριση δασών
B2. Απομακρυσμένη ανίχνευση ζημιών στα δάση

  Γ. Υπηρεσίες διαχείρισης δασικών δεδομένων
Γ1. Υπηρεσία διαδικτυακής ηλεκτρονικής χαρτογράφησης για τη λήψη κυβερνητικών αποφάσεων
Γ2. Κοινόχρηστο περιβάλλον δασικών δεδομένων πολλαπλών χρηστών